دوست قدیمی*

خدافظ دوست قدیمی!
بازم به گوشه ی دنجت خواهم آمد!
شاید یک هفته ی دیگر یا یک ماه دیگر یا نمی دانم کِی
به گوشه ی دنجت می آیم با چند بطری دلستر لیمویی که من دوست دارم و تو دوست نداری
با چند پاکت آب آلبالو که دوست داری
و قوطی های کنسرو ذرت و چند بسته قارچ
می آیم تا لب سکو لم بدهیم کنار هم در سایه
می آیم تا همه ی فیلم های تا نیمه دیده یمان را به آخر برسانیم
و همین طوور فیلمها، نقاشی ها و داستان های نیمه ساخته مان

دوست قدیمی
در بیرون از زمین ایستاده ای
ایستاده ای و بهمن کوتاه کشان به دور دستها خیره شده ای
دوست قدیمی ترین،
باز هم به سراغت می آیم
برای تجربه چندین باره ی نشستن خارج از زمان
و برای گوش سپردن به آن لحنِ "خلاص" ات
و برای لمسِ قوس پیشانی ات دوست قدیمی

دوست قدیمی بگذار به گورکنی خود ادامه دهم
و یقین دار که گاه گاهی می آیم تا خسته گی ام/ات را در کنی

هوای گوشه ی دنجمان را داشته باش، قدیمیترین!

*: نوشته ی بالا ترجمه نیست و تنها به دلیل متاثر شدن نویسنده ی بی جنبه اش از ترانه های انگلیسی زبان به آن سبک نوشته شده!

...

1.شدیدن کشته مرده ی این دوستان همکلاسی هستم که آدم را که شانه به شانه ی یکی از آن نرینه ها که می بینند به طرز بدیهی وار و خودکار سلامشان را قورت می دهند..غلط نکنم حکمی در این مورد داریم که در این وضعیت سلام کردن مکروهی چیزی باشد!

2. یادم نمی رود آن روز را که جلسه داشتیم و تا 2:30 همینطور ادامه داشت و شماها تک تک روی نوک پا، قایمکی می رفتین یه ساندویچ کوکتل از بوفه می خریدین و ساندویچ به لپ پشت صندلیتان دور میزِ دفتر مطالعات بر می گشتین و حتی یه نفرتان هم به فکرش نرسید که یکی برود برای همه تان که بلد نیستید برای نیم ساعت گشنگی بکشید ساندویچ بار بزند. بیاورد دفتر

...

1.دست که می خواهی بدهی با من اون دستکش های چرمی کوفتیت رو در بیار قبلش
2. از لبخندهای راه دورت متنفرم
3.انقدر احمق نیستم که بلد نباشم خودمو به حماقت بزنم
4.از موارد بالا فقط یکیش مخاطب خاص داره